Jak mózg psa analizuje ludzki język?

„Nature” opublikowało badania dotyczące tego, jak mózg psa analizuje ludzki język.

Okazuje się, że proces mózgowy postępuje podobnie jak u ludzi. Najpierw aktywność wykazuje ta część mózgu, która jest odpowiedzialna za rozeznanie emocjonalne, tj. czy ton wypowiedzi sugeruje złość, neutralność czy aprobatę. Dopiero potem uaktywniają się partie odpowiedzialne za analizę treści (wcześniej nie było pewne, czy psy analizują treści znanych im komunikatów, czyli czy rozumieją język, czy jest to tylko komunikująca forma dźwięków).
Okazuje się, że psy, podobnie jak ludzie, rozdzielają te dwie składowe komunikacji na dwie półkule, w dokładnie taki sam sposób jak człowiek. Prawa odpowiada za rozumienie emocji, a lewa za znaczenie znanych im słów.

Psy ewolucyjnie nie są gatunkiem blisko spokrewnionym z człowiekiem, jednak też nie jakoś bardzo odległym. Stąd dzielimy wiele wspólnych cech w budowie mózgu, a stąd można podejrzewać niektóre wspólne cechy poznawcze.

Linie ewolucyjne człowieka i psa rozdzieliły się między 95-85 mln lat temu (bardziej 85), czyli jeszcze w epoce dinozaurów, kiedy doszło do rozdzielenia ssaków łożyskowych na Euarchontoglires i Laurasiatheria.

W Euarchontoglires następnie doszło do rozdzielenia linii na: gryzonie, zajęczaki, wiewióreczniki, skóroskrzydłe, Plesiadapiformes (wymarłe) oraz naczelne (rozdzielone co najmniej 65 mln lat temu, należy do nich człowiek).

Z kolei Laurasiatheria dała początek takim rzędom i rodzinom jak: jeżowate, kretowate, walenie i przeżuwacze, nietoperze, nieparzystokopytne, a także Carnivora (drapieżne).

I właśnie Carnivora rozdzieliła się ok. 50 mln lat temu na kotokształtne i psokształtne. Te ostatnie to Caniformia – należą do nich takie współczesne gatunki jak wilki, niedźwiedzie, foki, kuny. Ok. 42 mln lat temu wyodrębniła ona wspólnego przodka wszystkich psów, tworząc rodzinę Canidae.

Psy zatem wywodzą się od wspólnego przodka żyjącego ok. 40 mln lat temu, jednak linia, która do nich prowadziła, po raz ostatni miała wspólność genetyczną z linią prowadzącą do człowieka ok. 85 mln lat temu. Jest to już dość długi czas ewolucyjny, jednak odległość jest na tyle „nieduża”, aby plan budowy (i rozbudowy) mózgu pozostał podobny, a stąd wywodzą się analogiczne mechanizmy poznawcze. Wszyscy należymy do gromady ssaków – podgromady żyworodnych – ssaków wyższych – infragromady łożyskowców.

Linie ewolucyjne współcześnie żyjących zwierząt są w kontekście astrobiologii bardzo ciekawym i przydatnym tematem. Pokazują bowiem wiele cech ewolucji konwergentnej, czyli odrębnej genetycznie, ale realizującej analogiczne cechy przystosowawcze. Jest to bardzo przydatne w analizowaniu problematyki ewolucji życia na innych planetach, może bowiem służyć za pewnego rodzaju wskaźnik, które cechy ewolucyjne są łatwe do skopiowania w przypadku rozdzielonych linii ewolucyjnych, a które wykazują szczególną oryginalność.

Oryginalny artykuł tutaj:
https://www.nature.com/articles/s41598-020-68821-6

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s